Performance

FESTIWAL KONTEKSTY – PERFORMANCE

Ponad 50 artystów i artystek z pięciu kontynentów, część z nich po raz pierwszy w Polsce. Działania perfomatywne, realizacje dźwiękowe, instalacje, interwencje w przestrzeni publicznej, otwarta scena dla młodych twórców, projekcje filmowe  i wystawy. To wszystko kryje w sobie program 8. Kontekstów, których tematem przewodnim jest  „Obce ciało”. Artyści biorący udział w festiwalu podejmą próbę odpowiedzi na pytanie czy sztuka jest ciałem obcym w społeczeństwie czy może jej integralnym elementem.  Z głównym tematem festiwalu zmierzą się w pierwszej kolejności performerzy zaproszeni do Sokołowska przez współkuratorów części performance – włosko-niemiecki duet VestAndPage, w tym m.in. lubujący się w absurdzie duet Zweintopf z Austrii, laureatka nagrody Swiss Performance Award – Gisela Hochuli, najpłodniejszy artysta performance z Azji – Gim Gwang Cheol, chilijski performer z kolektywu Par de Patoz – Alvaro Peredo Roa oraz Márcio Carvalho – artysta wizualny, performer, współkurator pierwszego biennale live art  w Afryce Zobaczymy również wideo instalację jeden z najwybitniejszych współczesnych rzeźbiarzy – Mirosława Bałki,realizację dźwiękową łódzkiego multidyscyplinarnego duetu Przepraszam oraz performance głosowy Josefa Spiznaka z Izraela. W programie Kontekstów znalazło się również spotkanie z pisarką Dorotą Masłowską, która na festiwalu pokaże swoje wideoklipy oraz wielopoziomowe działania pięcioosobowej grupy artystów z Australii – Bloom Collective.

///

ARTYŚCI BLOKU PERFORMANCE

a.w. (Polska)

performance: To art czy nieart?

Podział pierwszy.
Co decyduje o tym, że coś jest dla nas „sztuką”, a coś innego już dla nas nią „nie” jest?
Podział drugi
W obrębie pojęcia „sztuka” popularną (kolokwialną) kategorią jest również rozgraniczenie na „sztukę dobrą” i „sztukę złą”.
Dokonujemy wyboru, decydujemy, określamy, czasami definiujemy
Sto reprodukcji – dzieł sztuki z różnych przejawów jej funkcjonowania od dawna do teraz.
Będzie miejsce na zdecydowanie, odrzucenie czy podzielnie według proponowanych kategorii
sztuka
nie-sztuka
dobra-sztuka
zła-sztuka
Zabawa? Czy tylko zabawa?

www.facebook.com/lepiejtojuzbylo

///

Alastair MacLennan (Szkocja/Irlandia Północna)

performance: WAVE BY WAIVE

Sztuka jako zamanifestowane życzenie i wola rozstrzygnięcia wewnętrznego i zewnętrznego konfliktu, czy to duchowego, religijnego, politycznego, osobistego, społecznego, kulturalnego… czy przenikanie którychkolwiek z wymienionych.

///

ALPERoA (Chile)

performance: M.T. III (Minutos de Tension III / Minuty napięcia III)

Jeśli chcesz wspierać innych, sam musisz trzymać się w pionie
Upadnij siedem razy, wstań osiem. (Peter Høeg | Japońskie przysłowie)

M.T.III jest ćwiczeniem i cielesną rozmową między dwoma performerami,  związanymi z naturą i ziemią, podlegającym fizycznym zmianom, które bezpośrednio lub pośrednio wpływają na ewolucję naszego życia. Performance inspirowany jest również rzeczywistym wydarzeniem: dramatycznym trzęsieniem ziemi, które nawiedziło Chile i miasto Concepción w 2010 roku.  Wytrzymałość, wysiłek, wyczerpanie i wzajemne wsparcie – to fundamenty tego działania. Z tego powodu jest to także metafora relacji międzyludzkich, wezwanie do dbałości i wzajemnego szacunku, niezależnie od indywidualnych cech każdego człowieka, czy to społecznych, politycznych, rasowych, religijnych czy płciowych, które są przyczyną odosobnienia człowieka. Sztuka jest narzędziem do zmniejszenia  tego dystansu, ponieważ pozwala nam pozbyć się obcości wobec drugiego człowieka i wzrastać duchowo poprzez dzielenie się ze sobą, wspieranie i pomoc.

www.alperoa.blogspot.com

///

Anna Clare Hauf (Austria)

wykonanie utworu, performance AMA Tanji Brüggemann

www.annaclarehauf.at

///

Christian Blandhoel (Norwegia)

biogram:

performance dźwiękowy: IJIN

www.blandhoel.com www.ijin.no

///

Ewa Zarzycka (Polska)

performance mówiony: Wobec

///

Gim Gwang Cheol & Park Kyeong Hwa

Gim Gwang Cheol | Feel the Paper (Poczuj papier) 

Motyw przewodni performance skupia się na dwudziestowiecznych ideologiach. Socjalizm, nacjonalizm i kapitalizm często były przyczyną brutalnej przemocy zatem z jakiej perspektywy powinniśmy stawić czoła współczesnej przemocy. Czy przemoc po prostu jest tym, czym jest? Istnieje pewnego rodzaju cynizm, którym przesiąknięta jest nasza cywilizacja z powodu egoizmy wiedzy.

Park Kyeong Hwa | Fishbowl (Akwarium) 

Małe rybki, kruche stworzenia – ich życie i egzystencja postawione są w trudnej sytuacji. Zdajemy sonie sprawę, że kochamy żyć i jedocześnie wdychać i wydychać zło, współczucie i smutek na krawędzi życia i śmierci. Wszystkie istoty są tak cenne jak piękno naszych wartości.

Gim Gwang Cheol i Park Kyeong Hwa w duecie: | Logic Alchemy #4, #5, #6 (Logiczna Alchemia)

Dla alchemika, nie człowiek przede wszystkim potrzebuje zbawienia,
a bóstwo, które się zgubiło i śpi w materii. (Carl Gustav Jung)

Performance „Logic Alchemy” porusza kwestię związku współistnienia heterogenicznych istot. Performance został stworzony, aby przedstawić czasem harmonijne, a czasem nienawistne warunki, które występują wewnątrz skonstruowanego społeczeństwa ludzkiego, które nieuchronnie różni się w kwestii idei i opinii wszelkiego typu. Performance stanowi ekstremalną metaforę indywidualnych różnic pomiędzy „Męskim i Kobiecym”. To wezwanie, aby związki współistniały, lecząc i rozumiejąc to, co wynika z takiego współistnienia. Logical Alchemy to seria rozplanowana na 9 części. Pierwsze trzy rozdziały zostały stworzone podczas przygotowań artystów do duety na europejską trasę w 2017 roku. 26 maja odbyła się premiera Logic Alchemy #4, #5, #6 w Gwangju (Korea Południowa), a europejska premiera performance odbędzie się podczas festiwalu Konteksty w 2018 roku.

www.gimgwangcheol.tistory.com | profil Park Kyeong Hwa

///

Gisela Hochuli (Szwajcaria)

 Das Rote Tuch (Czerwony materiał)

Wszystko jest symbolem i analogią. Wiatr w ruchu, noc, która zamarznie są czymś innym niż noc i wiatr. Wszystko, co widzimy jest czymś jeszcze. (Fernando Pessoa)

Artystka wchodzi w interakcję z czerwoną flagą tworząc kompozycje z żywych obrazów, a tym samym transformatywny płynny dialog oparty na równoprawnym związku – artystka nie narzuca swojej intencji, woli przedmiotowi, a odnajduje sposób, aby unosić się z nim. Czerwona Flaga to najstarszy symbol socjalizmu (a co za tym idzie również komunizmu), zatem Czerwony to także kolor, który w uniwersalnym rozumieniu symbolizuje ekstrema – miłość pełną pasji i agresję, uwodzenie i niebezpieczeństwo. Nasi prehistoryczni przodkowie postrzegali czerwony jako kolor ognia i krwi – energii i pierwotnych sił życiowych – większość obecnej symboliki koloru czerwonego wywodzi się z silnych skojarzeń z przeszłości.

www.giselahochuli.com

///

Igor Stahniv (Ukraina)

performance: Bez tytułu

www.facebook.com/igor.stahniv

///

Josef Sprinzak (Izrael)

performance dźwiękowy: Co moja babcia powiedziała Franciszkowi Józefowi

Dzieło jest poetyckim poszukiwaniem związku pomiędzy głosem i wspomnieniami. Dzieło wokalne rozbija język na dźwięki i tworzy wiele podmiotów wokalnych, oddziela ciało i głos. W performansie głos zawsze poszukuje ciała, które jest nieobecne, podczas gdy obecne ciało jest ciałem obcym. Gra polegająca na zakrywaniu i odkrywaniu głosu i powiązanego z nim ciała to próba przywołania zapomnianych wspomnień i brakujących historii. Punktem wyjściowym jest próba wokalnego zapełnienia luki w historii mojej rodziny: dzieciństwo rodziców mojej matki w małym miasteczku na południu Polski (tereny byłej Galicji) przed I wojną światową. Moi dziadkowie wyjechali z Polski w czasach swojej młodości, mieszkali w Niemczech, przeprowadzili się do Izraela, zawsze rozmawiali ze sobą po niemiecku, nigdy nie opowiadali nam o tym, gdzie się urodzili i jakie było ich dzieciństwo. Obrazy czy doświadczenia związane z tym rozdziałem historii rodzinnej mogą być jedynie fantazjami.

Performance składa się z 3 kompozycji tekstowych:

  1. “His Highness the Caeser” („Jego Wysokość Cezar”) – Moja babcia zwraca się do Cesarza Franciszka Józefa, który przyjmuje rolę boskiego świadka. Opowiada mu o swojej rodzinie i życiu codziennym w swoim rodzinnym miasteczku w odległej części jego imperium. Monolog po polsku.
  2. “A Passacaglia for Moustaches and Jews” – “Big” („Passacaglia dla Wąsów i Żydów” – „Big”) historia opowiedziana spod dużych (i małych) wąsów potężnych mężczyzn.
  3. “Josephine, or the mouse folk” – („Józefina lub naród myszy”) ostatnie opowiadanie Franza Kafki o diwie myszy, która zastanawia się nad naturą głosu artysty i jego związkiem ze swoim społeczeństwem.

www.vimeo.com/josefsprinzak

///

Małgorzata Markiewicz (Polska)

działanie: Spalanie

Do Sokołowska (Goerbersdorfu) przyjeżdżano leczyć gruźlicę, było ono pierwszym takim uzdrowiskiem na świecie gdzie stosowano kurację klimatyczno-dietetyczną. Na jego wzór zbudowano Davos w którym Tomasz Mann osadził akcję Czarodziejskiej Góry. Gruźlica będąca tajemniczą chorobą ludzi wrażliwych jest szeroko opisywaną przez Susan Sontag w  książce Choroba jako Metafora. Czytamy w niej, iż wierzono, że smutek i melancholia sprzyjają zachorowaniu na gruźlicę, ta nadwrażliwość i delikatność uczuciowa była charakterystyczna dla osób uzdolnionych artystycznie. Równocześnie chory na gruźlicę aby się leczyć musiał wyjeżdżać, prowadząc często życie podróżnika, niezwiązanego z przyziemnymi sprawami. Był usprawiedliwiony chorobą. Gruźlica czyniła ludzi wyjątkowymi, arystokracją wśród chorych, outsiderami społeczeństwa. Przebywanie w sanatorium zwalniało ich z odpowiedzialności za troski dnia codziennego. Podobnie bywa z artystami, żyją gdzieś pomiędzy, mając alibi na całe życie w postaci swojej profesji.

Obecnie Sokołowsko służy artystom i ludziom związanym z kulturą (czyli wrażliwym),  jako miejsce realizacji swoich pasji. Kilkudniowy pobyt w Sokołowsku może być uważany jako terapia przez sztukę, kiedy dokonuje się uzdrawiania ciała i zmysłów. Tak jak Hans Castrop werandował według sztywno ustalonego schematu, a każdy jego dzień jako kuracjusza miał jasno wyznaczony harmonogram, ja w Sokołowsku-Uzdrowisku proponuje seanse  lecznicze z udziałem ognia i żywic, kadzideł i ziół. Po zmroku. Wydarzeniu będzie towarzyszyć ogień.

www.malgorzatamarkiewicz.com

///

Márcio Carvalho (Portugalia)

performance: Demythologize That History and Put it to Rest (Zdemitologizujmy Tę Historię i Dajmy Jej Spokój)

Najbardziej skutecznym sposobem, aby zniszczyć ludzi jest stworzyć zaprzeczenie 

i zatrzeć rozumienie ich własnej historii. (George Orwell)

Historia to narracja wyprowadzona „z zewnątrz”, konstruowana przez twórców pamięci i znaczeń społecznych w taki sposób, aby były bezkrytycznie akceptowane i wcielane w życie – a więc sama historia jest obcym ciałem, jedną wersją przeszłości, która w dużej mierze powstrzymuje nas od szerszego spojrzenia na wszystko, co się zdarzyło. Nowy performance Carvalho koncentruje się na pojęciach „Hostipitality” (termin wymyślony przez Jacques’a Derridę,  by pokazać jak bardzo gościnność jest połączona z wrogością) i „Guesthostility”- kiedy kolonizujące siły (goście) wykorzystują etnografię i historię (wrogość), aby przypisać sobie głębokie fundamentalne zrozumienie skolonizowanych populacji i inwazyjnie wpasować się w historię tych kolonii. Jest to działanie, które ma na celu demitologizację Historii (przez duże H) i jej wpływu na różne aspekty zbiorowego zapamiętywania i zapominania oraz przeciwdziałanie mechanizmom, które wpływają na ukształtowanie naszego obecnego myślenia, doświadczenia i wyobraźni.

www.marcio-carvalho.com

///

Mariya Hoyin (Ukraina)

performance: Bez tytułu

Praca opierająca się na kawałkach wspomnień z pamięci…tu i teraz…wszystko jest najważniejsze… za chwilę to, co było, teraz stanie się przeszłością… miejsce, czas, ciało, wspomnienia, uczucia, emocje.

///

Mykhajlo Barabash (Ukraina)

performance: Way of knowing (Sposób poznania)

www.barabashm.blogspot.com

///

Nikola Benčová (Czechy)

performance: a forest that became all eyes : Abuela. Boka. Xibalba. (las który zamienił się we wzrok : Abuela. Boka. Xibalba.)

Czy książka, którą czytam staje się częścią mojego ciała? Czy to ktoś obcy we mnie wstępuje? Czy edukacja powinna opierać się na książkach i słowie pisanym? Jakie jest prawdziwe powiązanie między książkami i babciami? W jaki sposób możemy pracować z fizycznością, która znajduje się poza tekstem? Czy tekst ma te same właściwości jeśli ciało pisarza wciąż oddycha? Czy może jakaś ukryta materialność zmienia się, gdy autor umiera?

~

Oparte na tekście Ursuli K. Le Guin, autora-człowieka, której ciało już zniknęło, improwizowany kolektywny performance “a forest that became all eyes or Abuela. Boka. Xibalba.” staje się miejscem dla słów w ciemności, gdzie wspomnienia o babciach przekształcają się w coś innego niż człowiek. Pieśni i szepty, długie momenty ciszy, które są niezbędne dla materialności takich spotkań, z ciała performerki do innych obecnych ciał, nawet tych niewidocznych. Każdy uczestnik jest proszony o przyniesienie swojego koca, najlepiej takiego, który jest prezentem od babci.

www.niobevakasha.wordpress.com

///

Oleksandr Maksymov  (Ukraina)

performance: Bez tytułu

Poszukiwanie dialogu między mężczyzną i kobietą. Refleksje nad ludzkimi uczuciami. Maniakalna chęć poznania samego siebie. Pamięć, która szuka prawidłowego łożyska rzeki.

www.facebook.com/oleksandr.maksymov82

///

Petro Ryaska (Ukraina)

performance: Bez tytułu

Załomlenia czasu, topnienia czasu, nieobecność czasu. Załomlenia obszaru, załomlenia rzeczywistości, załomlenia światów. Działanie jest natchnięte w szczególności twórczością Olgi Tokarczuk.

ryaska.tumblr.com

///

PRZEPRASZAM (Polska)  Ola Kozioł i Suavas Lewy

performance dźwiękowy: Bez tytułu

Działanie performatywno-dźwiękowe z udziałem być może publiczności. W czasie koncertu będą wyśpiewywane wybrane fragmenty manifestów i tekstów autorstwa Józefa Robakowskiego.

www.przepraszam.com.pl

///

Sofi Żezmer (Niemcy/Polska)

działanie: Portrety słowne

„Projekt ten składa się z kilku etapów. 1. Na przestrzeni Sokołowska będę codziennie stawiała mały stolik i dwa krzesła na dość ruchliwej ulicy i zapraszała przechodniów do rozmowy ze mną trwającej około 10 -15 minut. W trakcie tej rozmowy będę zadawała specyficzne pytania, by kierować konwersacją i wyławiać poszczególne słowa, z których powstaje ‚Portret-Słowny’ danej osoby. Razem z moim rozmówcą rysuję powiązania między słowami stwarzając ‚Mapę Myśli’. Następnie zapraszam do rozszerzenia semantycznego znaczenia pojedynczych słów wybranych przez daną osobę. 2. Te ‚Portrety- Słowne’ montuję na ścianie w przestrzeni wystawowej – tymczasowej przestrzeni dostosowanej do projektów artystycznych. Obok pojedynczych ‚Portretow Słownych’ montuję duży arkusz papieru na ścianie, na który przenoszę stempelkami i tuszem kolorowym poszczególne słowa ‚złowione / zebrane / znalezione’ rozmawiając z ludźmi na ulicy. 3. Zapraszam widzów i uczestników festiwalu do rozszerzania semantycznego pola znaczeń danych słów w ten sposób, że do każdej litery wybranego słowa jest dobierane jedno lub wiele dodatkowych słów, które odnosi się do niego treścią. W ten sposób powstaje zbiorowy portret słowny danego miejsca i czasu”.

www.sofizezmer.com

///

Susanne Weins (Niemcy)

performance: Melancholic Body (Melancholijne ciało)

Byliśmy tymi, którzy wiedzieli, ale nie rozumieli, którzy mieli pojęcia, ale nie potrafili sobie wyobrazić, przepełnieni informacjami, ale pozbawieni wnikliwości, zapełnieni wiedzą, ale skąpi w doświadczenia. Poszliśmy, dłużej nie powstrzymywanie przez samych siebie.

(Roger Willemsen)

Wydawać by się mogło, że melancholia jest stanem stagnacji, odczuciem zamyślonego smutku bez widocznej i oczywistej przyczyny. O ile postmodernistyczna obietnica, wolność od strachu legła w ruinach, polityka post-prawdy w dużej mierze ukształtowała debatę kulturalną poprzez odwoływanie się do podstawowych emocji, które skutkują jeszcze większym podziałem wśród ludzi. Powtarzające się przekonanie co do słuszności tematów dyskusji, dla których kontrargumenty są ignorowane jest równoległe z kompulsywnym pędem konsumpcyjnym, wynikającym z kapitalistycznie umotywowanego uzależnienia i medialnej manipulacji. Według tego scenariusza, w którym wydaje się, że tym, co jest najważniejsze to umiejętność uniknięcia odpowiedzi w dowolny możliwy sposób na rzecz osobistego przetrwania i afirmacji, istnieje także potrzeba podtrzymania Jaźni dla melancholijnego życiorysu, przepoczwarzenia ludzkości w melancholijnej przestrzeni, skontrastowania współczesnego złaknionego egoizmu i błędnej logiki, które są krzywdzące dla naszego istnienia.

www.susanneweins.com

///

Tanja Brüggemann (Austria)

performance: AMA

Jednym z mniej znanych a fascynujących zjawisk w japońskiej kulturze są poławicze pereł AMA. Ama (海女 in Japanese) znaczy dosłownie „kobieta morza” i już w 750 roku w Man’yoshu najstarszej japońskiej antologii poezji pojawiają się wzmianki na ten temat. Kobiety te specjalizują się w nurkowaniu na głębokość 30 stóp w zimnej wodzie bez dodatkowego ekwipunku, ubrane jedynie w przepaski. Wykorzystując specjalną technikę wstrzymywania oddechu na nawet 2 minuty mogą pracować do 4 godzin dziennie zbierając perły, wodorosty i mięczaki.

Michael Gakuran

AMA – tranformacja kobiety w 7 scenach

Po odczytaniu przez kompozytorkę Tanję Brueggemann rozsypanych wierszy, śpiewaczka nurkuje wgłąb swojego jestestwa w kompletnej samotności i wśród ciemności morza. Następnie pojawia się przeczucie wywołujące ludzką przyszłość.

www.tanjabrueggemann.com

///

Taras Pastushchuk (Ukraina)

performance: Bez tytułu

www.cargocollective.com/tarkoperfo

///

Volodymyr Topiy (Ukraina)

performance: Повітря, воздух, powietrze

Praca to szkice do przyszłego wykonania performance na temat powietrza w szerszym znaczeniu tego słowa – filozoficzno-wizualno-poetyckim…

www.topiyvolodymyr.jimdo.com/video-1

///

Wykwitex (Polska)

Karolina Balcer, Janusz Czyżewicz, Jagoda Dobecka, Miłosz Flis, Martyna Muth, Iwona Ogrodzka, Anita Welter.

działanie: Bez tytułu

///

Zbigniew Szumski (Polska)

działanie: Kuszenie świętego ciała

Projekcja video i aranżacja wnętrza. Temat: nałogi i pokuta.

www.teatrcinema.pl

///

Zweintopf, Künstlerkollektiv graz 2014

Zweintopf (Austria)

Eva Pichler i Gerhard Pichler

działanie: Bez tytułu

W Sokołowsku, zweintopf będzie bawić się oczekiwaniami publiczności oraz altanami namiotowymi. Ich prosta, lekka konstrukcja i niska cena sprawia, że nikogo nie dziwi, że te tymczasowe schroniska pojawiają się na festiwalach jak grzyby po deszczu. Często wyrzucane po pierwszym użyciu, reprezentują także zalew gorszej jakości towarów oznaczonych „wyprodukowano w Chinach” oraz skutki globalnej masowej produkcji. Co zatem się tutaj wydarzy? Czy może już się wydarzyło? A co najważniejsze: czy coś mi umknęło? Duet zweintopf zdaje sobie jednak sprawę z rzeźbiarskiej wartości tych kruchych konstrukcji bez skóry. Ich białe kontury wyłaniają się niespodziewanie na tle krajobrazu, zupełnie jak wątłe rysunki przestrzenne, delikatne konstrukcje architektoniczne które oprawiają w ramę otaczające widoki, odrysowują poezję niedoskonałości, a następnie tak szybko jak się pojawiły, znikają.

www.zweintopf.net